In de afgelopen vier jaar heb ik heel wat vrouwen in mijn studio gehad die allemaal met een andere reden binnenkwamen, maar opvallend vaak met dezelfde gedachten in hun hoofd. Gedachten die logisch voelen, maar die in de praktijk zelden kloppen. Ze worden meestal niet hard uitgesproken, maar zitten wel overal tussendoor. In hoe iemand staat, praat, lacht. En bijna altijd komen ze vroeg of laat alsnog ter sprake.
De meest gehoorde is misschien wel: ik moet eerst iets aan mezelf veranderen. Alsof een boudoirshoot pas mag wanneer je lichaam voldoet aan een bepaalde versie die je al jaren in je hoofd hebt. Wat ik zie, is dat die versie steeds opschuift. Er komt altijd weer een nieuwe reden om te wachten. Nog een paar kilo, nog iets strakker, nog even niet. En ondertussen gebeurt er helemaal niks, behalve dat het idee steeds groter wordt.
Een andere denkfout is dat je fotogeniek moet zijn. Alsof sommige mensen dat hebben en anderen gewoon pech. Alsof het iets is wat je bezit in plaats van iets wat ontstaat. Fotogeniek zijn gaat zelden over je gezicht of je lijf, maar over ontspanning. Over niet bezig zijn met hoe het eruitziet, maar met wat je voelt. En dat is precies wat tijdens een shoot groeit, niet iets wat je van tevoren al moet meenemen.
Wat ik ook vaak hoor, is dat een boudoirshoot alleen iets is voor extraverte vrouwen. Voor vrouwen die makkelijk praten, zich snel op hun gemak voelen en graag in de spotlight staan. In werkelijkheid zijn het juist vaak de rustigere vrouwen die het meest verrast zijn door hun beelden. Niet omdat ze ineens iemand anders worden, maar omdat ze zichzelf zien zonder de druk om iets uit te stralen. Zonder toneel. Zonder rol.
Dan is er nog de gedachte dat je je sexy moet voelen om sexy op beeld te kunnen staan. Dat is misschien wel een van de hardnekkigste. Alsof je eerst in een bepaalde mindset moet zitten voordat het mag lukken. Wat ik zie, is dat het meestal andersom werkt. Het gevoel komt niet vóór de foto’s, maar erna. Of soms helemaal niet in woorden, maar gewoon in herkenning.
En misschien wel de meest stille denkfout: dat je de enige bent die dit allemaal denkt. Dat anderen dit makkelijker vinden. Dat jij degene bent die “lastiger” is, kritischer, ongemakkelijker. Terwijl ik inmiddels weet dat vrijwel iedereen met dezelfde spanning binnenkomt, alleen verpakt in een ander zinnetje.
Een boudoirshoot vraagt niet dat je nergens over twijfelt. Hij vraagt alleen dat je bereid bent om die twijfels niet alles te laten bepalen. Niet vooraf, niet tijdens, en zeker niet als excuus om het steeds vooruit te schuiven. De meeste denkfouten verdwijnen namelijk niet vóór de shoot, maar pas op het moment dat je ze niet meer als waarheid behandelt.
Twijfel je nog of dit iets voor je is, maar ben je wel nieuwsgierig? Dan kun je een kennismaking boeken. We nemen rustig de tijd, ik leg alles uit en jij kunt kijken of een boudoirshoot bij je past. Zonder druk, zonder verwachtingen. Gewoon vrijblijvend.